|
'World
Canoe Expedition' deel 6
De
laatste tocht
Na
ruim 5000 km door de Outback van Australië te hebben
gereden komen we in Adelaide aan. Hier neem ik afscheid
van Marcel en Maaike. Terwijl zij terug naar huis vliegen
rij ik met mijn auto naar Melbourne waar ik op zoek ga naar
nieuwe mensen om de expeditie voort te zetten.
In de trein ontmoet ik een Frans stel. Zij werken momenteel
in Melbourne om geld voor hun reis in Australië bij
elkaar te sparen. Ze hebben hun eigen appartement en bieden
mij aan om bij hen in te komen wonen. Al snel vind ik een
baantje uit de krant als banketbakker. Tegelijkertijd hang
ik affiches in diverse hostels op en plaats zelfs een advertentie
in de krant met: 'Deelnemers gezocht voor een kano-expeditie
in Zuidoost Azië'.
Na drie maanden als banketbakker is mijn Australische visum
verlopen en heb ik nog steeds geen geschikte deelnemer voor
mijn expeditie kunnen vinden. In mijn eentje naar Azië
met de kano plus uitrusting is niet haalbaar, dit is meer
bagage dan één man kan dragen, plus het feit
dat ik deze kano niet in mijn eentje kan bevaren.
Ik besluit de kano te verkopen en als 'backpacker' door
Azië verder te reizen.
Voordat ik de kano verkoop wil ik nog een afscheidstocht
maken. Met mijn Franse huisgenoot besluiten we de Yarra
rivier af te varen. De Yarra stroomt door Melbourne, niet
ver van ons huis vandaan.
Omdat we in een buitenwijk wonen, niet ver van de bossen
en heuvels, beginnen we met een paar kleine stroomversnellingen.
Al snel zijn de enige rimpels die het wateroppervlak siert
degene die de kano als een spoor achterlaat. Naarmate we
dichterbij het centrum komen wordt de rivier breder. Wedstrijd
kano's komen ons tegemoet en locals zitten in hun metalen
bootje te vissen. We varen door parken waar Ossies en Aussies
hun dagelijkse hardloop rondje doen en waar een hond vanaf
een steiger dat aan een mooi landgoed grenst, naar ons blaft.
Snelwegen kruisen zich over de rivier waardoor de vredige
rust verstoord wordt. De veldlichten van de M.C.G. (Melbourne
Cricket Ground) zijn zich net aan en opwarmen voor de Australische
football wedstrijd voor vanavond tussen Collingwood en North
Melbourne. De zon dreigt onder te gaan en verlicht de stad
mooi warm op. Het is alsof Melbourne voelt dat we afscheid
van haar nemen en laat zichzelf van haar mooiste kant zien.
Eenmaal in hartje centrum halen we de kano op de steiger
van de roeiclub uit elkaar. Met een kop koffie en cheese
cake vieren we 'de laatste tocht' op Southbank. Vanaf Flindersstreet
nemen we de trein terug naar ons appartement.
Afscheid
van Australië
Na drie maanden werken en het verkopen van mijn auto heb
ik voorlopig weer genoeg geld bij elkaar gespaard om verder
te reizen. Ik koop een reisgids over Indonesië en Maleisië
en begin globaal een route uit te stippelen. Vervolgens
ga ik naar een reisbureau en koop een ticket van Darwin
naar Timor. Voor bagage zoek ik bij elkaar van wat ik denk
in Azië nodig te hebben. Veel is het niet en er blijft
nog ruimte over in mijn 30 liter rugzak. Alles wat ik voorlopig
niet nodig heb stuur ik naar huis.
Ik neem afscheid van mijn vrienden en collega's in Melbourne.
Met de bus ga ik naar Adelaide. Hiervandaan neem ik de legendarische
'Ghan' naar Alice Spring: de eerste spoorweg in Australië.
Vervolgens met de bus naar Darwin, waar ik een driedaagse
tour in 'Kakadu National Park' maak. Na vijftien maanden
is de 'World Canoe Expedition' met de Ally 16,5 DR voorbij.
Het waren vijftien onvergetelijke maanden waarin we veel
nieuwe dingen hebben gezien en veel hebben geleerd.
Tekst
en foto's: Tristan R. Raggers
|
